شب درازست و ابول بيدار
مهرباني را در نگاه منتظر کودکي ديدم که آبنباتش را به دريا انداخت تا اب شيرين شود
ميخواستم بنويسم
ساعت 4:30 صبحه تا الان طور بودم
الانم
نماز
دو ساعت خواب
بعدش دوباره گردان
خستم
خسته ترم
.......................................................
+ نوشته شده در جمعه سی ام اردیبهشت ۱۳۹۰ ساعت 4:31 توسط ابوالفضل ملک آبادی
|
تذکره الگروه باب سیزدهم فی ذکر مقامات